RED LINES

ادامه...

 

     دلش داشت دیگر بار در سیاهی ها غرق می شد که به جای او...اه سرانجام گمشده خویش را، شاخه محبوب از دست رفته را باز یافته بود. فریادی از دل بر کشید و سپس مست و شوریده احوال، چرخی زذ و به قرار بر او فرود امد، ارام گرفت و به نغمه خوانی نشست.

 

***

      ان بهار، برای مزرعه نیز عطر و رنگی دیگر داشت و پرندگان هم ، چون به گندم زار باز می گشتند ابتدا لختی از تعجب بر جای می ماندند، زیرا به جای مترسک، نهالی خرد را می دیدند، سرشار جوانه، که ابشار عاشقانه ترین اوازهای جهان از قامتش فرو می ریخت.

 

***

      من از خواب کدام ستاره می ایم..

                که اینچنین به بوی دستان تو اغشته ام؟

     دستهایت را دوست می دارم

                انگاه که در ترنم سبز خواهشی معصوم...مرا به خود می خوانند .

 

     در حضور تو شوکت رازی است

                       و در نگاهت برکت افتاب،

     من با تو درنگ می کنم

                     که در تو منزلتی یافته ام

     تو به گونه ای نا باور..

                     در وسعت تمام لحظه های من

                                               تکرار می شوی...

                                                     با چشمانی به رنگ باران

                                                                   و هزاران ستاره در دست..

 

     در سبزه زاران خلوت خویش..

                      روحت را به من می بخشی..

                                   و در ازدحام گم می شوی...

 

     در چشمان کودک باستانی انسوی اینه..

                                      تجربه ای مشکوک..

                                                 همانند نوری لرزان....کورسو می زند...

 

     اه..!

               در تداوم  اینهمه سال..

                        از چند قرن گذشته ایم...

                                                 از چند ابادی..؟

 

      نگاه کن

       باز چگونه اجساد پوکیده را

                         زندانی کرده اند..

                             برای ارواح مقدسی، که خود راز با هم بودن را ...نیک می دانند.

 

      در من حلول کن..

              باد اندام های مرا با خود می برد..

     

     در من حلول کن..

              که هرگز باور نکرده ام، ابدیت را

                                                   در تقابل دو اینه.

 

 

"والسلام"

                           

 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه ٤ آذر ،۱۳۸۳ساعت ۱۱:۳٤ ‎ق.ظ توسط Elham نظرات () |